آیین "داره واری" نیازمند ثبت ملی

آخرین مطالب

امکانات وب

آیین "داره واری" نیازمند ثبت ملی

با نزدیک شدن به ماه محرم، شیفتگان و عاشقان امام حسین (ع) خود را برای برگزاری آیین ها و مراسم این ماه آماده می کنند.

اهالی دهستان شال نیز با آیین ویژه ای به نام "داره واری"[درخت آوردن]، به استقبال این ماه می روند.

اهالی دهستان شال با فرا رسیدن ماه محرم یک درخت صنوبر "(اشینه)" نذر شده توسط یکی از اهالی را قطع و بعد از بریدن شاخه های اضافی، آنرا بر روی دوش خود تا جلوی مسجد جامع حمل و سپس شاخه های فوقانی این درخت را با پارچه های رنگی(عموما سبز)، تزئین می کنند .

این درخت(علم) جدید را بعد از برداشتن درخت قبلی در جلوی مسجد جامع دهستان شال نصب می کنند.

درخت جدید نیز به مدت یکسال قمری در جای خود باقی می ماند، اما بعد از یکسال قمری، برای محرم سال بعد جای خود را به درخت(علم) جدید خواهد داد.

این درخت نماد و بیرق وفاداری و اعتقاد مردم شال به امام حسین(ع) و یاران وفادارش است.

هر چند آیین های مشابه این آیین در نقاط دیگری از مناطق آذربایحان وجود دارد و به نام "قارقارا" شناخته میشوند ، اما این دو آیین با وجود تشابه فراوان در شکل ظاهری در بسیاری از ویژکیهای با یکدیگر تفاوت اساسی دارند که به برخی از آنها اشاره میکنیم:

1- آیین قارقارا در آخرین جمعه از ماه ذیحجه برگزار میشود ولی آیین " داره واری " دقیقا در ماه محرم برگزار میگردد.

2-درخت دار در آیین داره واری یک سال قمری در نقطه مشخص افراشته میماند اما درخت قارقارا عموما بعد از مدت کوتاهی برداشته میشود.

3-درخت قارقارا بیشتر با پارچه های سیاه تزئین میگردد ولی درختی که در مراسم داره واری انتخاب میگردد عموما با پارچه های رنگی بخصوص پارجه سبز تزئین میگردد، در واقع میتوان نتیجه گرفت که قارقارا سنبل و نشانه عزای حسینی و محرم است اما درخت "دار" به نوعی بیرق و نشانه بیعت با شهدای کربلا محسوب میگردد، حتی این درخت بنام "علم" نیز شناخته میشود.

4- علاوه بر مراتب فوق در آیین "داره واری " ما شاهد بستن دخیل ونذری در پارچه های رنگی هستیم، اما این روش در عموم مراسمی که بنام قارقارا شناخته شده است کمتر دیده میشود.

با توجه به سابقه چندصد ساله این آیین در دهستان شال ،جا دارد که مسئولین ذیربط و میراث فرهنگی ، این آیین ویژه را در فهرست آثار و آیین های غیر ملموس میراث فرهنگی قرار داده و آنرا ثبت نمایند